Dlaczego skórzana torebka to inwestycja, nie kaprys? Czyli historia jednej kobiety, jednej torebki i… czegoś więcej!

Mam na imię Martyna. Pracuję w agencji reklamowej. Żyję szybko, czasem zbyt szybko – kawa w biegu, spotkania jedno po drugim, wieczorne briefy i poranki z kalendarzem pełnym notatek i kolejnych deadline’ów. Lubię to tempo, ale nauczyłam się, że w chaosie dnia codziennego potrzebuję rzeczy, które mnie nie zawodzą. Jedną z nich jest moja skórzana torebka. Nie, nie przesadzam. Ta torebka damska skórzana była ze mną, gdy wiele się zmieniało – i zawsze trzymała fason. Dosłownie. Uchylę rąbka tej historii…

Pamiętam, jak ją kupiłam. To był trudny czas w moim życiu. Rozstałam się wtedy z Michałem, z którym byłam ponad dwa lata. Bez dramatów, ale mimo wszystko bolało. Wzięłam dzień wolny, zakopałam się w kołdrę, zrobiłam ulubioną herbatę i bez celu przeglądałam internet. Nie miałam planu, po prostu klikałam różne stronki. W przypływie stereotypowych myśli, że na smutki zawsze odpowiednie są zakupy, wyszukałam sklep internetowy z galanterią skórzaną i zaczęłam przeglądać ofertę. Wtedy zobaczyłam ją – klasyczna torebka damska czarna, wykonana z miękkiej skóry, z prostym, ale eleganckim zapięciem. Pomyślałam: „Martyna, zainwestuj w coś trwałego. Coś, co będzie tylko Twoje… nie zawiedzie, nie złamie mocno już pokiereszowanego serca”.

Zamówiłam. Paczka dotarła błyskawicznie. Zobaczyłam ja na żywo i nie żałowałam decyzji o zakupie! Ta torebka zmieniła mój sposób myślenia o dodatkach. Stała się moją codzienną towarzyszką – torebką damską do pracy, która mieściła wszystko: laptopa, kosmetyczkę, dokumenty, czasem nawet awaryjne buty na zmianę. Dzięki sprytnym przegródkom i kieszeniom już nigdy nie szukałam kluczy jak szalona. W weekend nosiłam ją na ramię, a gdy szłam na spotkanie z klientem – do ręki, jak przystało na profesjonalistkę.

W międzyczasie wrócił Michał. Spotkaliśmy się przypadkiem na otwarciu galerii, gdzie agencja robiła oprawę. Zapytał, co u mnie. Powiedziałam, że dobrze, że pracuję więcej niż śpię, że nauczyłam się robić rosół i że mam nową torebkę. Zaśmiał się. „Torebkę?” – zdziwił się. „Męska rzecz do zapamiętania, ale… wygląda solidnie. Jak Ty ostatnio”. Dziś się z tego śmieję, ale wtedy zabrzmiało to jak komplement, który znaczy więcej niż chciał przyznać. Przegadaliśmy resztę wieczoru i na miejscu mojego szefa nie zapłaciłabym sobie wynagrodzenia za ten czas 😉

Po tym wieczorze coś się między nami zmieniło. Spotkaliśmy się znowu. I znowu. Aż w końcu znów zaczęliśmy być razem – dojrzalej, spokojniej. Moja torebka damska do biura stała się wtedy również torebką damską na dokumenty A4 potrzebne do podpisania wspólnego kredytu. Tak – kupiliśmy mieszkanie i zamieszkaliśmy razem!

Z czasem kupiłam też torebkę damską shopperkę – pojemną, idealną na zakupy. I torebkę damską z funkcją plecaka, która uratowała mnie podczas wakacji we Włoszech, gdy musiałam biegać po Rzymie z przewodnikiem i parasolem. Ale to ta pierwsza – klasyczna, skórzana – wciąż ma miejsce w mojej szafie. A właściwie nie w szafie, a na ramieniu, bo ciągle ją noszę. Nawet ostatnio, kiedy po raz pierwszy poszłam zaprowadzić naszego syna do przedszkola. Tak na marginesie – dobrze, że jest taka pojemna, bo dzięki temu miałam chusteczki pod ręką i mogłam otrzeć ukradkiem łzy, aby nasz junior niczego nie zauważył.

Patrząc z perspektywy czasu – nie była to torebka. To był wybór. Za każdym razem, gdy ją noszę, przypomina mi, że warto inwestować w rzeczy solidne. W styl ponadczasowy. W jakość. W siebie. Bo skórzana torebka to nie modny kaprys. To świadoma decyzja. I czasem, choć brzmi to banalnie, staje się symbolem nowego rozdziału. W moim przypadku tego najważniejszego.

xoxo

Martyna